Geplaatst op

Peru van vroeger tot nu


koffie uit peru

Peru Fernandez heeft citrus en is erg zoet in nasmaak. De koffie wordt relatief licht gebrand, maar niet té licht waardoor hij nog prima werkt in espressotoestellen en -automaten. Hij kan ook gefilterd worden. Proberen maar! Dit is een tijdelijk product, volgende oogst koop ik wel meer. Hier lees je waarom …

Koffie werd vermoedelijk vanaf het midden van de 18de eeuw gecultiveerd in Peru. Zoals in veel andere Latijns-Amerikaanse landen werden de destijds grote Europese koloniale plantages gefragmenteerd en verdeeld tussen lokale kleine producenten na de dekolonisatie.

Maar enige structuur en deftige infrastructuur bleef heel de 20ste eeuw vrijwel afwezig in Peru. Dit in tegenstelling tot een land als Colombia waar een centrale koffiesturing en beleid leidden tot een sterk koffieproducerend land van – veelal – kwaliteitsarabica, relatief goed georganiseerd met een degelijke infrastuctuur. 

Avontuurlijke koffie

Ik herinner me nog, toen ik rond 2005 aan branders vroeg om Perukoffie te branden, dat op weinig enthousiasme werd onthaald. Het resultaat kon lekker zijn, maar evengoed behoorlijk tegenvallen.  ‘Avontuurlijk’ is zacht uitgedrukt.

Intussen haalt Peru een behoorlijk stabiel niveau waarbij de producenten de laatste jaren ook goed differentiëren en alle kwaliteit/prijs verhoudingen aanbieden. Van goedkoop/lage kwaliteit tot dure topkwaliteit.

Het gebrek aan structuur, organisatie en infrastructuur werd begin jaren 2000 rechtgetrokken door NGO’s en certificeringsorganisaties. De overheid moedigde ook aan om te investeren in biologische teelt, aangezien er voordien toch in niets geïnvesteerd was. Er ontstond een heuse biologische Fairtrade koffiesector in Peru.

Als we in 2020 kijken naar het resultaat is dat eigenlijk gemengd en moeten we genuanceerd zijn.

Geraakt door roya

Uganda koffieplantage origine raf coffee gent bio

Peru werd de grootste aanbieder van biologische koffie en oogstte daarmee heel wat marktvoordelen. Maar een deel van die ‘bio’ was eigenlijk niet echt duurzaam. Er werden gewoon geen meststoffen en pesticiden gebruikt. Hierdoor kelderde de productiviteit en raakten de planten op termijn uitgeput.

Peru werd hard getroffen door de roya, koffieroest, een schimmelziekte die lelijk huishield in Latijns-Amerika in 2011-2012).

Gelukkig zijn er intussen veel verbeteringen. Veel coops leggen zich toe op degelijke biologische productie en passen een soort ‘lokale landbouwspitstechnologie’ toen.  Dit is ook het geval voor de coop Sol & Café, waar Raf Coffee mee samenwerkt.

30% van de producenten in Peru zijn georganiseerd in Fairtrade Coöperaties wat best heel veel is. Ook hier is er een gemengd succes vast. Enerzijds gingen verschillende grote coops ten onder aan foute beslissingen en slecht beleid. Anderzijds zijn er coöperaties die sterk staan en goed geleid worden. Dit is vooral het geval in Noord-Peru. Zo ook Sol y Cafe (volgens sommigen wat te strak geleid, maar perfect is het nooit).

86+

De standaard goede kwaliteit (voor de koffietechneuten 83+) wordt gebruikt in mijn Latino blend.

Peru Fernandez (86+) selecteerde ik samen met Elias – de cupper van de coöperatie en één van de beste cuppers waar ik al mee samengewerkt heb – bij boeren die streven naar uitzonderlijke kwaliteit (variëteiten, verwerking, hoogte) en hiervoor dan ook beloond worden. Eerlijk gezegd ken ik Fernandez niet zelf, maar ik weet dat hij elk jaar goede koffie maakt. Ik bezoek hem zeker en vast bij een volgend bezoek aan Peru.